ਪੰਜਾਬੀ ਲਿਖੋ, ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੋ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਪੜੋ......

ਪੰਜਾਬੀ ਲਿਖੋ.......

ਕੀ ਜਾਣਾਂ ਮੈਂ ਕੌਣ ?

ਮੈਂ ਖੁੱਲੀ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਹਾ,ਕੀ ਦੱਸਾਂ ਅਪਣੇ ਬਾਰੇ.
ਕੋਈ ਪਾਸਾ ਵੱਟ ਕੇ ਲੰਘਜੇ ਕੋਲ ਦੀ,ਅਸੀਂ ਅਨੈ ਵੀ ਨੀ ਮਾੜੇ.
ਇੱਕ ਰੱਬ ਰਾਖਾ ਏ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦਾ,ਉੱਤੋਂ ਸੱਜਣ ਨਾਲ ਨੇ ਸਾਰੇ.
ਮੁਹਰੇ ਨਾ ਕੋਈ ਖੰਘਦਾ,ਚਲਦੀ ਏ ਪਾਸੇ ਚਾਰੇ.
ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਤੇ ਗਾਣੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ,ਮੈਨੂੰ ਜਾਨੋ ਵੱਧ ਪਿਆਰੇ.
ਭਾਂਵੇ ਕੋਸਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਵੇਖ ਲਿਓ,ਕਦੇ ਦਿਲੋਂ ਨਾ ਜਾਣਗੇ ਵਿਸਾਰੇ|

ਚਲੋ ਫ਼ਿਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਦੇਨਾਂ.....

ਜਿਥੇ ਆਉਂਦੇ ਨਿੱਤ ਉਲਾਂਬੇ,ਪਿਡ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਜਾਣ ਨਾ ਸਾਂਭੇ.
ਪੋਚ ਪੋਚ ਕੇ ਪੱਗਾਂ ਬੰਨਦੇ ਗੱਭਰੂ ਯਾਰ ਨਗੀਨੇ.
ਨੀ ਉਹ ਪਿਡ ਮਿਤਰਾਂ ਦਾ ਜਿਥੇ ਉਡਦੇ ਕਬੂਤਰ ਚੀਨੇ|

ਮੈਨੂੰ ਸੱਚੀ ਬਾਤ ਵੀ ਲਿਖਣੀ ਪਈ....

ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਵਨ ਪੰਨਿਆਂ ਤੇ ਉਹ ਬਾਤ ਵੀ ਲਿਖਣੀ ਪਈ
ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨੀਂਦ ਵਿਹੂਣੀ ਉਹ ਰਾਤ ਵੀ ਲਿਖਣੀ ਪਈ

ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗਾ ਕਦ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਭਰ ਕੇ ਮੁੱਠੀ ਦੇ ਗਏ
ਛੋਟੀ ਉਮਰੇ ਹੰਝੂਆਂ ਦੀ ਸੋਗਾਤ ਵੀ ਲਿਖਣ ਪਈ

ਜੋ ਕੁਝ ਉਹਨਾਂ ਝੋਲੀ ਪਾਇਆ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਜਦ ਡਿੱਠਾ
ਮਜਲੂਮਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਸੀ ਜੋ ਖੈਰਾਤ ਵੀ ਲਿਖਣੀ ਪਈ

ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਨੇਰਾ ਪੜ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਖੌਲ ਪਏ
ਮਜਬੂਰੀ ਵੱਸ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚੀ ਬਾਤ ਵੀ ਲਿਖਣੀ ਪਈ

ਮੈ ਦੱਸਿਆਂ ਇਨਸਾਨ ਹਾਂ ਮੈਂ ਫਿਰ ਵੀ ਓ ਸਮਝੇ ਈ ਨਾ
ਆਖਿਰ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਪਿਛੇ ਜਾਤ ਵੀ ਲਿਖਣੀ ਪਈ

ਜੋ ਅਸਾਡੇ ਸੀਨਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਗਏ ਦਿਲ ਬਦਲੇ ਉਹ
ਨਾ ਚਾਹੁੰਦਿਆਂ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਸ਼ੁਕਰਾਤ ਵੀ ਲਿਖਣੀ ਪਈ

ਜੋ ਮੇਰੇ ਚਾਵਾਂ ਦੇ ਲਈ ਸੀ ਕਾਲੀ ਸ਼ਿਆ ਰਾਤ ਵਾਂਗ
ਹਾਏ...! ਮੈਨੂੰ ਇੰਝ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਤ ਵੀ ਲਿਖਣੀ ਪਈ

ਬਹੁਤ ਜਦ ਕੋਹਰਾਮ ਮੱਚਿਆ ਤਾਂ ਹਨੇਰੇ ਨੱਚ ਪਏ
ਫਿਰ ਸ਼ਮਾਂ ਨੂੰ ਨੇਰ੍ਹੇ ਦੀ ਔਕਾਤ ਵੀ ਲਿਖਣੀ ਪਈ

ਮੈਂ ਸ਼ਾਇਦ ਕੱਲ੍ਹ ਤੱਕ ਨਾ ਰਹਾਂ...

ਮੌਤ ਮੇਰੀ ਦਾ ਦਿਨ ਹੋਵੇ,ਤੇ ਰਾਖ਼ ਦਾ ਮੈਂ ਇੱਕ ਢੇਰ ਹੋਵਾਂ,
ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਪਿਆ ਉਡੀਕਾਂ ਮੈਂ,ਤੇਰੇ ਪੈਰ ਦੀ ਬੱਸ ਇੱਕ ਠੋਕਰ ਨੂੰ.....
ਜੋ ਕਹਿਣਾ ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਹੀ ਕਹਿ ਲੈ,ਦੋ ਘੜੀਆਂ ਆ ਰਲ਼ ਕੇ ਬਹਿ ਲੈ,
ਹੁਣ ਹੋਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਕਹਾਂ?ਮੈਂ ਸ਼ਾਇਦ ਕੱਲ੍ਹ ਤੱਕ ਨਾ ਰਹਾਂ...

ਹੋ ਸਕਦੈ ਕੱਲ੍ਹ ਹੋਠਾਂ ਉੱਤੇ,ਚੁੱਪ ਦਾ ਮੋਟਾ ਜੰਦਰਾ ਵੱਜ ਜਾਏ।
ਉਮਰ ਦਾ ਪੰਛੀ ਧੋਖਾ ਕਰ ਜਾਏ,ਸੂਖ਼ਮ ਸਾਥ ਦੇਹੀ ਦਾ ਛੱਡ ਜਾਏ,
ਇਸ ਪਿੰਜਰ ਦੇ ਧੁਰ ਅੰਦਰ ਤੱਕ,ਚੰਦਰਾ ਰੋਗ ਹਿਜਰ ਦਾ ਲੱਗ ਜਾਏ।
ਦਿਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਾਰਾ ਭਰ ਜਾਏ,ਧਕ-ਧਕ ਕਰਦਾ ਆਖਿਰ ਖੜ੍ਹ ਜਾਏ।
ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ਼ ਜਾਏ,ਦਰਦ ਮੈਂ ਮੁੜ ਕੇ ਨਾ ਸਹਾਂ।
ਮੈਂ ਸ਼ਾਇਦ ਕੱਲ੍ਹ ਤੱਕ ਨਾ ਰਹਾਂ...

ਸ਼ਾਇਦ ਬਾਲ ਅੰਞਾਣਾ ਮਨ ਦਾ,ਮੌਤ ਦੀ ਗੋਦੀ ਬਹਿ ਕੇ ਵਿਰ ਜਾਏ,
ਹੋ ਸਕਦੈ ਕੱਲ੍ਹ ਤੇਰੀ ਅੱਖ ਚੋਂ, ਹੰਝੂ ਇੱਕ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿਰ ਜਾਏ,
ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਮੌਤ ਮੇਰੀ ਦਾ, ਦੋਸ਼ ਕਦੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਜਾਏ,
ਨਾਮ ਤੇਰਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ਼ ਜੁੜ ਜਾਏ, ਜੱਗ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਗਿਰ ਜਾਏ,
ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਅੰਤਿਮ ਤੋਹਫਾ, ਤੈਨੂੰ ਰੋਸਿਆਂ ਦਾ ਦਵਾਂ।
ਮੈਂ ਸ਼ਾਇਦ ਕੱਲ੍ਹ ਤੱਕ ਨਾ ਰਹਾਂ


Life in Adelaide

ਕਦੇ ਤਾਂ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇਂਗੀ

 
ਸਾਨੂੰ ਕਰ ਕਰ ਚੇਤੇ ਹਉਕੇ ਭਰਦੀ ਹੋਵੇਂਗੀ,
ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਕਦੇ ਤਾਂ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇਂਗੀ ।

ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਸੀ ਜੋ ਖੱਤ ਭਾਂਵੇ ਪਾੜ ਦਿੱਤੇ ਹੋਣੇ,
ਜਿਹੜੇ ਦਿੱਤੇ ਸੀ ਤੋਹਫੇ, ਉਹ ਵੀ ਹਾੜ ਦਿੱਤੇ ਹੋਣੇ,
ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਯਾਦਾਂ ਦੀ ਅੱਗ 'ਚ ਤੂੰ ਵੀ ਸੜਦੀ ਹੋਵੇਂਗੀ,
ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਕਦੇ ਤਾਂ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇਂਗੀ ।

ਜਿਥੇ ਬੈਠਕੇ ਇਕਠੇ ਕਦੇ ਹੱਸਦੇ ਸੀ ਹੁੰਦੇ,
ਇਕ ਦੂਜੇ ਤਾਂਈ ਹੀਰ ਰਾਂਝਾ ਦੱਸਦੇ ਸੀ ਹੁੰਦੇ,
ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਰਾਹਵਾਂ ਤੇ ਕਿੰਝ ਪੈਰ ਧਰਦੀ ਹੋਵੇਂਗੀ,
ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਕਦੇ ਤਾਂ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇਂਗੀ ।

ਜੇ ਨੀ ਕੀਤੀ ਬੇਵਫਾਈ, ਤੈਥੋਂ ਵਫਾ ਵੀ ਨਾ ਹੋਈ,
ਜੀਹਦੀ ਐਡੀ ਸੀ ਸਜ਼ਾ, ਸਾਥੋਂ ਖਤਾ ਵੀ ਨਾ ਹੋਈ,
ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਵਾਂਗੂੰ ਤੁੰ ਵੀ ਨਿਤ ਮਰਦੀ ਹੋਵੇਂਗੀ,
ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਕਦੇ ਤਾਂ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇਂਗੀ ।

ਸਾਨੂੰ ਕਰ ਕਰ ਚੇਤੇ ਹਉਕੇ ਭਰਦੀ ਹੋਵੇਂਗੀ,
ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਕਦੇ ਤਾਂ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇਂਗੀ ।

ਚੁੱਲ੍ਹਾ ਛੜਿਆਂ ਦਾ

 
ਕੁਆਰਾ ਬੰਦਾ ਨਾਅਰ ਦੇ ਦੀਦਾਰ ਲਈ ਮਰਦਾ
ਵਿਆਹੇ ਨੂੰ ਨਿਆਣਿਆਂ ਦਾ ਭਾਰ ਤੰਗ ਕਰਦਾ
ਜੁਆਨੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਕੇ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਬੱਚਦਾ
ਚੁੱਲ੍ਹਾ ਛੜਿਆਂ ਦਾ ਬੁੱਝ ਬੁੱਝ ਕੇ ਹੀ ਮੱਚਦਾ

ਗੱਭਰੂ ਨੂੰ ਮਾਣ ਹੁੰਦਾ ਡੌਲਿਆਂ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਦਾ
ਰੱਬ ਨਾਲੋਂ ਜੱਟ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ੧੨ (ਬਾਰਾਂ) ਬੋਰ ਦਾ
ਕੈਪਟਨ ਅੱਖਵਾਊਂਦਾ ਜੇਹੜਾ ਭੰਗੜੇ 'ਚ ਜੱਚਦਾ
ਚੁੱਲ੍ਹਾ ਛੜਿਆਂ ਦਾ ਬੁੱਝ ਬੁੱਝ ਕੇ ਹੀ ਮੱਚਦਾ

ਤੋਰ ਤੋਂ ਪਛਾਣ ਹੁੰਦੀ ਗਿੱਧਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦੀ
ਆਕੜਾਂ ਦੀ ਭਰੀ ਲੋਕੋ ਟਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣੀਦੀ
ਤੁਰਦੀ ਦਾ ਘੱਗਰਾ ਵੀ ਨਾਲ ਨਾਲ ਨੱਚਦਾ
ਚੁੱਲ੍ਹਾ ਛੜਿਆਂ ਦਾ ਬੁੱਝ ਬੁੱਝ ਕੇ ਹੀ ਮੱਚਦਾ

ਵਿਹਲੜਾਂ ਬੇਕਾਰਾਂ ਦੀ ਨਾ ਬਾਤ ਕੋਈ ਪੁੱਛਦਾ
ਅਣਖਾਂ ਸੁਆਲ ਹੁੰਦਾ ਵੈਲੀਆਂ ਦੀ ਮੁੱਛ ਦਾ
ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ ਨਸ਼ਾ ਫ਼ੇਰ ਅਮਲੀ ਨਾ ਬੱਚਦਾ
ਚੁੱਲ੍ਹਾ ਛੜਿਆਂ ਦਾ ਬੁੱਝ ਬੁੱਝ ਕੇ ਹੀ ਮੱਚਦਾ

ਲਗਦੇ ਨੇ ਮੇਲੇ ਘੜੀ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਆਈ ਹੋਵੇ
ਕੱਠਿਆਂ ਨੇ ਬਹਿ ਕੇ ਕਿਤੇ ਮਹਿਫ਼ਲ ਸਜਾਈ ਹੋਵੇ
ਪੀਣ ਦਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਜੇ ਗਲਾਸ ਹੋਵੇ ਕੱਚ ਦਾ
ਚੁੱਲ੍ਹਾ ਛੜਿਆਂ ਦਾ ਬੁੱਝ ਬੁੱਝ ਕੇ ਹੀ ਮੱਚਦਾ

ਲੱਖ ਪਾਈਏ ਪਰਦੇ ਨਾ ਝੂੱਠ ਕਦੇ ਲੁੱਕਦਾ
ਦਰ ਓਹ ਕਾਹ੍ਦਾ ਜਿੱਥੇ ਸਿਰ ਨਹੀਂ ਝੁੱਕਦਾ
ਛੱਡੀਏ ਨਾ ਪੱਲਾ ਮੂਹੋਂ ਕਹੇ ਸੱਚ ਦਾ
ਚੁੱਲ੍ਹਾ ਛੜਿਆਂ ਦਾ ਬੁੱਝ ਬੁੱਝ ਕੇ ਹੀ ਮੱਚਦਾ

ਅੱਜ-ਕੱਲ ਮੁਡਿਆਂ ਤੋਂ.....

  
ਨਵੀਂ-ਨਵੀਂ ਕੁੜੀ ਕਾਲਜ ਲਾਈ
ਮਾਪਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਲ ਸਮਝਾਈ
ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਧੀਏ ਕਰੀਂ ਪੜਾਈ
ਐਨਾ ਸਾਡਾ ਕਹਿਣਾ,
ਅੱਜ-ਕੱਲ ਮੁਡਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚ-ਬਚ ਕੇ ਹੈ ਰਹਿਣਾ !
ਅੱਜ-ਕੱਲ ਮੁਡਿਆਂ ਤੋਂ.....

ਅੱਲੜ ਉਮਰ ਹੈ ਅਜੇ ਕਵਾਰੀ
ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਰੱਖੀਂ ਯਾਰੀ
ਮੁਡਿਆਂ ਦੀ ਨਾ ਕੋਈ ਇਤਬਾਰੀ
ਸੋਚ ਕੇ ਉੱਠਣਾ-ਬਹਿਣਾ,
ਅੱਜ-ਕੱਲ ਮੁਡਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚ-ਬਚ ਕੇ ਹੈ ਰਹਿਣਾ !
ਅੱਜ-ਕੱਲ ਮੁਡਿਆਂ ਤੋਂ.....

ਪਹਿਲਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰਮਾਉਂਦੇ
ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਾਉਂਦੇ
ਮਤਲਬ ਕੱਢ ਕੇ ਮੂੰਹ ਨਾ ਲਾਉਂਦੇ
ਆਖਿਰ ਪਛਤਾਉਣਾ ਪੈਣਾ,
ਅੱਜ-ਕੱਲ ਮੁਡਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚ-ਬਚ ਕੇ ਹੈ ਰਹਿਣਾ !
ਅੱਜ-ਕੱਲ ਮੁਡਿਆਂ ਤੋਂ.....

ਬਾਬੁਲ ਪੱਗ ਦੀ ਰੱਖੀਂ ਲਜ
ਭੁੱਲ ਨਾ ਜਾਵੀਂ ਰਸਮ-ਰਿਵਾਜ
ਹੁੰਦਾ ਹੁਸਨ ਕੁੜੀ ਦਾ ਤਾਜ
ਇੱਜ਼ਤ ਉਸਦਾ ਗਹਿਣਾ,
ਅੱਜ-ਕੱਲ ਮੁਡਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚ-ਬਚ ਕੇ ਹੈ ਰਹਿਣਾ !
ਅੱਜ-ਕੱਲ ਮੁਡਿਆਂ ਤੋਂ.....

ਵਿਰਲਾ ਈ ਹੁੰਦਾ ਵਾਂਗ "ਸੁੱਖ"
ਜੋ ਮਹਿਬੂਬ ਨੂੰ ਦਿਲ ਤੋਂ ਚਾਹਵੇ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਲਈ ਸਾਥ ਨਿਭਾਵੇ
ਹਾਂ ਓਸ ਜਿਹੇ ਨੂੰ ਕਹਿਣਾ,
ਪਰ ਅੱਜ-ਕੱਲ ਮੁਡਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚ-ਬਚ ਕੇ ਹੈ ਰਹਿਣਾ !
ਅੱਜ-ਕੱਲ ਮੁਡਿਆਂ ਤੋਂ.....
ਨੀ ਵੈਲੀ ਮੁਡਿਆਂ ਤੋਂ......